Dąbrówka Nagórna

Dąbrówka Nagórna powstała na przełomie XV i XVI wieku. Pierwsza pisana wzmianka o niej pochodzi ze spisu podatkowego powiatu radomskiego z 1508 roku. Podczas tego spisu wymieniono wieś Dambrowka. Według wspomnianego źródła dziedzicem wsi był Jacobus de Dambrowka Nagorna, czyli Jakub z Dąbrówki Nagórnej.

Nazwa wsi pochodzi od słowa „dąbrówka”, oznaczającego dąbrowę, las oraz słowa „nagórna”, określającego położenie miejscowości na górce, na wzgórzu. Wieś często zmieniała właścicieli.

W końcu XIX wieku dziedzicem Dąbrówki został Stefan Wietrzykowski, który wystawił dwór poświęcony przez księdza Jana Wiśniewskiego w 1901 roku. Wieś w XIX wieku czasami nazywano Dąbrówką Murowaną.

Przed I wojną światową Stefan Wietrzykowski przeprowadził się do Cerekwi, a majątek rozparcelował. Część majątku wraz z dworem przejął jego zięć dr Jan Płachecki z Radomia. Powstała wtedy oddzielna osada – Dąbrówka Nagórna-kolonia.