Taczów

Taczów powstał w końcu XIV wieku. Pierwsze pisane wzmianki o tej wsi pochodzą z 1415 roku, ale należy przyjąć, że osada istniała już wcześniej. Jest tu pozostałość wczesnośredniowiecznego grodziska o średnicy 18 metrów, a wysokości około 5 metrów.

Pisana historia wsi wiąże się z osobą Powały z Taczowa. Rycerz ten stał się jednym z bohaterów „Krzyżaków” Henryka Sienkiewicza. Tak naprawdę niewiele wiadomo o tej postaci. Pierwsze wzmianki o niej pochodzą z 1410 roku z czasów bitwy pod Grunwaldem. Wtedy to w orszaku wokół chorągwi Królestwa Polskiego pojawia się Powała z Taczowa, rycerz „zaszczycony wieloma bliznami, o wielkim rozgłosie”. Pochodził z zasłużonego rodu Ogończyków. Nie wiadomo, kiedy się urodził, jednak w 1410 roku nie był już młodzieńcem, ale doświadczonym rycerzem. Urodził się najprawdopodobniej w Taczowie. Walczył w bitwach pod Grunwaldem i Koronowem. Rok później przebywał w otoczeniu królewskim podczas podpisywania negocjacji pokojowych z Krzyżakami. W 1412 uczestniczył wraz z królem w zjeździe w Budzie na Węgrzech, gdzie brał udział w turniejach rycerskich. W 1413 roku przywiesił swoją pieczęć na akcie unii polsko-litewskiej w Horodle, przyjmując do swojego herbu jeden z rodów litewskich. Tak więc był w tym czasie jedną z głównych postaci ówczesnej Polski.

Kolejne lata Powała poświęcił na budowanie swojego majątku. W 1415 roku podzielił się wraz z bratem dobrami ojczystymi. Podczas rozgraniczenia Powała wziął Taczów, Wolę Taczowską i Klwatkę Szlachecką. W latach 1415-1423 często występował jako pełnomocnik krewniaków w sprawach sądowych. Sam również procesował się o ziemię ze Stanisławem z Bieniędzic. W 1421 roku uzyskał w spadku od krewnego majątek Magnuszew nad Wisłą w Księstwie Mazowieckim, a w 1426 został stolnikiem sandomierskim. W 1436 roku król powierzył mu misję dyplomatyczną w Czechach. W tym czasie Powała z Taczowa stał się stronnikiem biskupa Oleśnickiego, występując w opozycji do króla. W 1439 roku został podkomorzym sandomierskim. Natomiast w 1444 roku książę mazowiecki powierzył mu dowództwo swojej armii w czasie wojny z Litwinami. W czerwcu 1451 roku Powała wziął udział w sejmie piotrkowskim. Jest to ostatnia wiadomość o tym rycerzu. Zmarł zapewne w tym samym roku. Jego potomkowie dali początek kilku rodom szlacheckim: Magnuszewskim z Magnuszewa, Trojanowskim z Trojanowa i wielu innym.

Ostatnim właścicielem majątku był, aż do 1945 roku, Tadeusz Kieterowicz.